فرج الله دری

فرزند شیخ عباس (عالم و فاضل و مجتهد بوده، و انواع خطوط را نیكو مى‏نوشته) فرزند آقا صبور (شاعر و ادیب بوده، دیوان اشعارى دارد) فرزند محمد سعیدبن محمد زكى. عالم فاضل محقق زاهد، از شاگردان آقا سید محمدباقر درچه‏اى و آخوند كاشى، و از مخصوصین و اصحاب سر ایشان بوده، ضمنا خدمت جانگیرخان قشقائى و جمعى دیگر از علماى اصفهان تحصیل نموده، سال‏ها در مدرسه‏ى عربها ساكن، و جمعى كثیر از طلاب در خدمت او مستفیض مى‏شدند. سرانجام در 29 ربیع الاول سال 1382 به سن قریب نود سال وفات یافته، در تكیه‏ى حاج آقا باقر قزوینى كه به تكیه‏ى خلیلیان معروف است مدفون گردید. استاد جلال‏الدین همایى در تایخ وفات او قطعه‏اى سروده، از آن جمله است: واحسرتا كه كوكب درى افول كرد در حالتى كه نادره‏ى بى‏مثال بود شیخ جلیل مافرج الله درى آنك اندر زمانه قدوه‏ى ارباب حال بود فرزانه طبع، شیخ پسندیده روزگار آزاده خوى، مرد ستوده خصال بود رفت از جهان و داشت به وقت فراق مرگ حالى چنان كه گفتى عید وصال بود تاریخ را سنا به میان پا نهاد و گفت درى درى ز مخزن علم و كمال بود

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.